Q & A with our beloved Yuva God Krushn 2

Reblogged from Mount Meghdoot:

ગતાંકથી આગળ, 6. ફેઈલ્યોરનું શું કરવું? બધુંય સમજાય છે,ખબર બી પડે છે,પણ પચાવી નથી શકાતું… કૃષ્ણ- યાદ કરો તો જરા,તમે કૈક એચીવ કરેલું ત્યારે એમ થયું હતું કે આ એચિવમેન્ટ પચશે કે નહિ? નહિ ને? એ ન પચી હોય ત્યારે જ હારનો અપચો થાય. જીતીએ ત્યારે બેશક મૌજ કરવી,પાર્ટી કરવી, ગમતાનો ગુલાલ કરવો. પણ એ યાદ રાખવું કે આ બધું જ તબાહ થઇ જશે. તું, તારું એચિવમેન્ટ બધું જ. રહેશે તો ફક્ત તારા એ માટેના પ્રયત્નો.યેસ,યુ ગોટ રાઈટ. કર્મ.કામ.[ઓય, અત્યારે એ 'કામ'ની વાત નથી.ચૂઊપ ] તમારું પરફોર્મન્સ અને એ માટેનું ડિવોટેડ ડેડીકેશન જ તમને જીવતા રાખશે. કામ કરતા થાકો ત્યારે આપોઆપ હું ઊંઘ આપી દઈશ કે જેથી તમે ઉઠો ત્યારે નવા વિચારો અને નવું જોમ તમારી રાહ જોતું હોય. ફેઇલ્યોરથી બીવો નહિ,એને પોતાના જોશમાં ઉમેરી દો. એક પ્રોડક્ટનો પ્રોફિટ જેમ બીજી પ્રોડક્ટમાં લગાડી દઈએ એમ જ સ્તો. 7.  જયારે કો-ઓપરેશનથી કામ પાર પડતું હોય છે ત્યારે માણસો કેમ ધક્કામુક્કી કરીને આગળ આવવા અને એ બહાને પોતાનું મહત્વ દેખાડતા ફરતા હોય છે? કૃષ્ણ- તમે ડાર્વિનદાદાને વાંચ્યા હશે. ખાવાનું મેળવવા જેમ ધક્કામુક્કી થાય છે એનું જરા શિષ્ટ રૂપ છે તમે કહો છો એ. પણ, દુનિયામાં તમારે તમારી વાત કહેવી હોય તો દબાતા સુરે નહિ, ત્રાડભર્યા સ્વરે કહેવી પડશે. દુનિયાના કાન બહેરા છે એટલે ધડાકા વગર કોઈ નહિ સાંભળે. હા,ટીમવર્કનો મહિમા તો પાંડવોના વખતથી ચાલ્યો આવે છે. જે ન સમજે એમને કુટાવા દો..આપોઆપ ટીમમાં જોડાશે.એકાદ વાર સમજાવવામાં આપણો અહં ન ઘવાય તો તો ઉત્તમ. અહંને સાઈડટ્રેક કરવો હોય તો ટીમમાં કામ કરવું. ગુસ્સા પર પણ કંટ્રોલ આવી જાય છે જયારે તમે ટીમમાં કામ કરતા હો છો ત્યારે. હા મને ખબર છે કે અમુક અકોણાઓ ટીમમાં ધાર્યું કરાવવા માટે કુટનીતિ કાર્યમાં જ રચેલા અને એવમ પચેલા પણ હોય છે.પરંતુ, તમે ઓનેસ્ટલી ટીમ માટે કામ કરશો અને ટીમની અંદર રહીને કામ કરશો તો શીખવા તમને જ મળશે.જે એકલા હાથે ન શીખવા મળે એ ટીમમાં ચુટકીઓમાં શીખાય જાય છે.[પર્સનલ અનુભવ હો ] 8. શું પાછા આવવાનો, ભૂલ કબૂલ કરવાનો કે માફી માંગવાનો કોઈ રસ્તો છે? કૃષ્ણ- હકન..કોણ કહે છે કે નથી?ટાઈમ મશીનથી એ સમયમાં, એ ક્ષણમાં પાછા નથી જઈ શકાતું,પરંતુ એ યાદોમાં રહે છે એટલે એક રીતે વ્યક્તિ ત્યાં હોય છે ખરી. ભૂલ તો કોનાથી ન થાય? એટલે બોજ માથે લઈને ફરવા કરતા એ હલકો કરી નાખવો. હૈયું ઠાલવી દેવું કોઈ દોસ્ત પાસે, માશુકા પાસે કે પછી કોઈ અંગત પાસે. માફી માંગવાનું જેટલું સહેલું છે ને એના કરતા ક્યાય અઘરું માફી આપવાનું છે. કોઈ શત્રુ માફી માંગે ત્યારે ખાસ ડાઉટ જાય કે આને આપવી કે ન આપવી?ત્યારે મારી જેમ વર્તવું. દુશ્મનને અધમુઓ કરી મુકવો અને પછી ‘જા,તુંય શું યાદ રાખીશ કે મળ્યો તો માથાનો…’ દોસ્તીમાં આવા ધમપછાડા ન કરવાના હોય. ખીજાયને માફી માંગનારા બહુ રેર અને ‘જેમ’ હોય છે.ડોન્ટ લુઝ ધેમ. અને તોય જો એમ થાય કે હવે કેમનો પાછો આવું?હે ભગવાન કેટલી મોટ્ટી ભૂલ થઇ ગઈ મારાથી? ત્યારે મારા પર છોડી દેજે. તારી બદ્ધી ભૂલ હું મારા માથે લઇ લઈશ. ચીલ મેન… 9. આજકાલ મને મજા પણ આવે છે અને ડર પણ લાગે છે…. કૃષ્ણ- તું કોઈ દિવસ રોલર કોસ્ટર માં બેઠો છો? જીંદગી નું એવું જ છે મારા દોસ્ત! મજા પણ આવે અને ડર પણ લાગે, એટલે આપણે તો એક જ કરવાનું, મજા કરતી વખતે એટલું છકી નહિ જવાનું કે કોઈ ખોટું થઇ જાય, અને હા ખાસ વાત…. એટલું નહિ ડરવાનું કે મજા ની પત્તર ફડાઈ જાય. હું કોઈ દિવસ કઈ પરફેક્ટ આપતો જ નથી, છેલ્લા ઘુંટડે હું નવી તરસ મુકું છું, હું તને શાંતિ થી મજા ય નહિ કરવા દઉં. એક વાત કહે, ડર નહિ હોય તો તું તારી મમ્મી ના ખોળા માં ભરાઈ પડીશ? એ બહાને તારી મમ્મીનો પ્રેમ તને મળશે? પ્રેમ માં પેલી/પેલા ને ગુમાવી દેવાનો ડર નહિ હોય તો શું તું એને પ્રેમ કરવાના, એને રીઝવવા ના નવા નવા રસ્તા ઓ ગોત્યા કરીશ, જોબ માં માથે તલવાર નહિ લટકતી હોય તો તારું પરફોર્મન્સ કોઈ દિવસ સારું જવાનું છે? મજા કર, પણ ભૂલીશ નહિ…. ડર જ છે જે તને મારા સુધી પહોચાડે છે..એટલું તો મોનોપોલી રાખવા દો યાર… 10. દિલ તૂટે છે ત્યારે દર્દ નથી થતું..ખબર નહિ કેમ… કૃષ્ણ- એનો અર્થ એ થયો કે કા તો તમે ટેવાઈ ગયા છો અને કા ખરેખર દિલ તૂટ્યું જ નથી. આ બધાના મૂળમાં અપેક્ષા છે. ક્યાંક એકાદી અપેક્ષા પૂરી ન થઇ હોય તો દિલને થોડું ખોટું લાગે છે,પણ પછી દિમાગ એને મનાવી લે છે કે ભાઈ શું કરીએ?મેળ જ ન પડ્યો…આવું જ થાય છે ને? હેહે, મુદ્દો એટલો જ કે જિંદગીને કે આપણી જાતને આપણે આમ જ મનાવી લઈએ છીએ ને પરિણામે એક વેક્યુમ સર્જાય છે. બની શકે કે એમાં તમને રાઈટર્સ બ્લોક આવે, રૂટીન તરફ આમ ઉદાસીન થઇ જવાય, એકનું એક કામ કરવા છતાય એમાં નવીનતા ન સુઝે…આ બધું જાત તરફ ઉદાસીન રહેવાને લીધે થાય છે.જીન્દગી અને જાત,બેયને સંવારતા રહેવી…બધુંય સરખું રહેશે.અને વેઈટ, હું એમ પણ નથી કહેતો કે દુ:ખ નહિ જ હોય. દુ:ખના ગર્ભમાં સુખનો જન્મ થતો હશે એ નક્કી માનવું. દિલથી કશુક ચાહતા તો શીખો.પછી એ તૂટશે,અને એ દુ:ખમાંથી કૈક જાદુઈ મળી આવશે…શું મળશે?એ આવતા અંકે… Till then, Enjoy life 

Q & A with our beloved Yuva God Krushn 1

Reblogged from Mount Meghdoot:

શોક્ડ?  કૃષ્ણ,આપણા સૌના સૌથી પ્રિય ભગવાન…ના ના, ભગવાન નહિ,કેમકે ભગવાન તો વરદાન આપે,તથાસ્તુ બોલે ને ઇચ્છાઓ પૂરી કરે. કૃષ્ણ આપણી જોડે રમે,જમે અને હસતા હસતા જિંદગીના ફંડા શીખવે.ડીટ્ટો કોઈ દિલોજાન દોસ્તની જેમ, નહિ?કૃષ્ણ મિત્ર છે, માર્ગદર્શક છે અને મૌજ કરીને જીવતા શીખવે છે એટલે જ આપણને બધાયને એ પોતાનો લાગે છે. ડાર્ક દુનિયામાં દિલના દર્દ વેચવા સહેલા છે,વહેંચવા અઘરા છે. અને એટલે જ આજના યુવામન એ કેટલાક પ્રશ્નો એની સમક્ષ મુક્યા છે જેનો કૃષ્ણ જવાબ આપવાનો છે. મિત્ર તરીકે, ઘુવડ-ગંભીર ડોળઘાલું વડીલની જેમ નહિ, નટખટ નખરા કરતા કરતા…એણજોય… 1. દોસ્તી પણ હવે દિલથી નહિ, દિમાગથી થાય છે. સેઇમ ટુ સેઇમ ફોર એની રીલેશનશીપ..હાઉ ટુ મેનેજ? કૃષ્ણ- જો દોસ્ત, આવું બધું વીચારવા કરતા બી ઓનેસ્ટ. ભલેને પેલો/પેલી તમને યુઝ કરી જાય!! વેઈટ વેઈટ બધું કહું છું લા….ઉતાવળા કા થાવ? વેલ, પહેલા તો એ કે ઉતાવળ કેમ છે આટલી બધી?ડીઝલ એન્જીનવાળી કાર સ્ટાર્ટ થાય ત્યારે પહેલા એન્જીન ગરમ થાય છે ને? એન્જીન એટલે તમારું દિલ, ડીઝલ એટલે ઉપરવાળાએ આપેલી મોંઘી ગીફ્ટ એટલે કે રીલેશન, અને મળતી એવરેજ એટલે એમાં રહેલી મસ્ત મસ્ત ક્ષણો…હવે તમે એમ કહો છો કે કાચ બરોબર નથી ને હોર્ન બરોબર વાગતું નથી…એવરેજ જુઓને બોસ્સ… 2. પ્રેમ…હાયે…પેલો/પેલી મને તડપાવે છે…જવાબ દેતો/દેતી નથી ને કૈક કહેવા જાઉં તો છુમંતર થઇ જાય છે તરત.ઓફલાઈન થઈને જીવ કપાવે છે, રીયલમાં હોઉં તો સ્ટ્રેન્જરની જેમ વર્તે છે. કેમ આમ કરે છે એ? કૃષ્ણ- પ્રેમ એક્સપ્રેસ કરવા માટે ઘણા તરીકા છે રે…ગમે એ પકડ એમાંથી. એને કહે કે તું એને કેટલો લવ કરે છો.. પણ મુખ્ય વાત છે કે કહો. જે ગમતું હોય એને જઈને વિના સંકોચે કહો. હા, વે વ્યવસ્થિત રાખો. આઈસ્ક્રીમ માટે ઓર્ડર દેતા હોઈએ એમ નહિ કહેવાનું નહિતર તારામાં અને સડકછાપ મવાલીમાં કોઈ ફેર નહિ રહે..પ્રેમ છે તો રોયલ ટ્રીટમેન્ટ આપો. તબિયતથી મહેનત કરો. એક્ઝામની જેમ લાસ્ટ મીનીટ પર દોડાદોડી કરવાનો આનંદ લો. સાલાઓ આજકાલ તો કેટલું બધું અવેઈલેબલ છે!! યુઝ સ્માર્ટલી એન્ડ એક્ટ વાઈઝ્લી. સ્ત્રી હોય તો માન આપો.પુરુષ હોય તો કાન માંડીને એને સાંભળો. 3. કેરીયર કઈ લેવી? આ ફિલ્મોમાં એવું બતાવે કે જે ગમે એજ લો અને આપણને ખબર નથી કે ગમે જ શું છે…તો? કૃષ્ણ- પહેલા એ પુછ જાતને કે કેટલી વસ્તુઓ ધાર્યા મુજબ કરી છે? કપડા, મોબાઈલ, સ્કુટર એ સિવાયમાં કેટલી પસંદગી તે કરી? બાકીનું કોણ મેનેજ કરતું? મમ્મી પપ્પા ને? તો ફિર? દોસ્ત કોઈ કામ અઘરું નથી, કોઈ કામ એટલું સહેલું બી નથી. વસ્તુ છે એમાં પડવું. એને માણવું અને જાણવું. તું જેમ ફિલ્મોમાં કુતુહલથી આગળ શું થશે એમ રસથી વિચારે છે એમ કેરીયરમાં પણ થઇ શકે. બી કોન્ફીડન્ટ..સમાજને બધાની જરૂર છે.બધા એન્જીનીયર ડોક્ટર બનશે તો શું ડોક્ટર તારી ગાડી રીપેર કરી આપશે? 4. મમ્મી પપ્પા, મારી નજીકના બધા  હર્ટ થાય છે જો હું પર્સનલ ફ્રીડમને મહત્વ આપું તો. અને પછી મને એ નથી ગમતું…વ્હોટ ટુ ડુ? કૃષ્ણ- વેલ, તું એમને જે  પ્રેમ કરે છે એને માટે તારે ક્યારેય ફોર્સફૂલી ટ્રાય કરવી પડી છે? નહિ ને? તો ફિર? પર્સનલ ફ્રીડમ પણ એવી જ છે. અંદરથી આવે. એ ઉછીની કે વિચારોથી ન આવે. ધીરજ રાખ.સમયને વહેવા દે. ઈટ્સ અ વન્ડરફુલ લાઈફ નામનું મુવી જોજે. તમારા વગર કેટલા બધા લોકોનું જીવન બરબાદ થઇ ગયું હોત એવું દેખાડ્યું છે. 5. GF/BF, હબી/વાઈફી સાથે ઝગડા થાય છે. ક્યારેક એ મારા સપનાઓને,શોખને ફાલતું ગણે છે. આવું કેમ કરતા હશે? કૃષ્ણ- સપના,શોખ એ બધાથી પર છે આનંદ. ક્યારેક શોખને લીધે આપણે બહુ મહત્વની મેજીકલ મોમેન્ટ્સ ચુકી જતા હોઈએ છીએ જે આપણને પણ નથી ખબર હોતી…યાદ કરો લાસ્ટ ટાઈમ તમે ક્યારે રૂટીનમાંથી બહાર નીકળીને પ્રિયજન જોડે હાથોમાં હાથ પરોવીને વોક પર ગયા હતા?લોંગ ડ્રાઈવ પર વહેતો પવન [અને એ બહાને ધોધમાર પ્રેમ ] માણ્યો હતો? તો તકલીફ શોખ કે ફાલતુંબાજી નથી. તકલીફ છે ક્વોલીટી ટાઈમ. એ જયારે સામેના પાત્રને ન મળે ત્યારે એ મુંઝાય છે અને પછી ફીયર->એન્ગર->હેટ->સફરિંગ નું કાઉન્ટડાઉન ચાલુ થઇ જાય છે. શોખ કરતા શેરિંગ ઓફ ફીલીંગ વધુ જરૂરી છે અને એતો પ્રિયજન જોડે જ સૌથી વધુ ખીલેને?શોખમાં પણ એ હોય છે પણ વન-વે હોય છે. ટુ-વે જોઈતું હોય તો તો પ્રિયજન જ બેસ્ટ… બસ હવે, એ જતો રહ્યો. વધુ આવતા અંકે… Till then, enjoy life…

Q & A with our beloved Yuva God Krushn 1

જિંદગી વાંચીને તારી એ કરે જો ફેસલો, ભાગ્યમાં તારા નથી અવસાન તો તુ શું કરીશ ?

                                      એક ચિત્રકાર વૃક્ષ તેના ચિત્રો બનાવતો.એક વાર ત્યાના રાજા ફરવા નીકળ્યા અને તેમની નજર આ ચિત્રકાર પર પડી.ચિત્રકારની કલાકૃતિ જોઇને રાજા ખુશ થયા અને ચિત્રકારને એના મહેલમાં રહેવા આમત્રણ આપ્યું.એક ઓરડો અને ચિત્રો દોરવા માટે ની બધી સામગ્રી પૂરી પાડશે એવું વચન આપ્યું. ચિત્રકાર તો   રાજા ની વાત સાંભળી ખુબ પ્રસન્ન થયો .એને લાગ્યું કે આખરે મારી મહેનત રંગ લાવી.તેણે રાજા ને ‘હા’ કહી. એવામાં રાજા બોલ્યા કે મારા મહેલમાં તને બધી જ સુવિધા મળશે પણ હું કહું ત્યારે તારે મહેલ છોડવો પડશે. ચિત્રકાર થોડો મૂંઝાયો છતાં હા એ હા રાખી. 

*The Justice*

                                             બીજા જ દિવસે રાજાએ એક આલીશાન ઓરડો  રહેવા માટે આપી દીધો અને ચિત્રકાર  તેના ચિત્રોની પ્રેક્ટીસ કરવા લાગ્યો.પણ રાત દિવસ એક મુઝવણ એના મનમાંથી ખસતી ના હતી..કે રાજા મને ક્યારે જવાનું કહેશે.? આ મહેલ છોડીને જવો ગમે પણ નહિ. આ પ્રશ્ને એની રાતોની ઊંઘ પણ હરામ કરી નાખી.ખાવા -પીવા કે રહેવા માં ત્યાં કશો જ પ્રોબ્લેમ ન હતો છતાં આ એક સવાલ ના કારણે એ બેચેની અનુભવતો.એક દિવસ તે હિંમત કરીને રાજા ને આ સવાલ પૂછી નાખે છે,પણ રાજા કહે છે કે એ તો મારી મરજી!!!

પછીના  દિવસની સવારે ચિત્રકાર મહેલ છોડીને ચાલ્યો જાય છે, પાછો એ જ વૃક્ષ નીચે.

રાજાને ખબર પડતા જ ખુદ એની પાસે જઈને પૂછે છે કે કેમ ? મહેલ છોડવાનું કોઈ કારણ.?

ચિત્રકારે હળવું સ્મિત કરતા કીધું કે તમે કાઢી મુકો એ પહેલા જ હું જ મહેલ છોડીને ચાલ્યો જાવ એ મને ઠીક લાગ્યું એટલે મેં એ જ સવારે મહેલ છોડી દીધો.

#1V4:

નોકરીમાંથી રાજીનામું આપવું અને કોઈ નોકરીમાંથી કાઢી મુકે એમાં જમીન આસમાન નો ફરક હોય છે. શાહબુદીન રાઠોડ એક વાર કહેલું કે જે વ્યક્તિને એના અંત ની ખબર હોય એ સાચી જિંદગી જીવ્યો હોય.કલાકાર ને જો ખબર હોય કે કયો સ્ટેજ શો એનો છેલ્લો સ્ટેજ શો છે,તો એ સાચો કલાકાર…(શીર્ષક પંક્તિ: મુકેશ જોષી)

આડવાત :

લખાણ માં ભૂલ ચૂક લેવી દેવી..અને સજેશન પણ આવકાર્ય.. email: vishaljethava87@gmail.com

હકીકત!

---

ઘા સપનામાં
પણ પીડા ખરેખરની !

જાગી ઉઠીએ ત્યાં
બંને ય ખોટા ઠરે !

---

દોટ

“ગયો હતો નદી પાસે

હું મીઠું જળ ગળવા,

એણે તો દોટ મુકી

કોઇ ખારાં ને મળવા…!!!”

~”વિshaल”~

માણસની અંદર પણ કેટકેટલા માણસો જીવતા હોય છે !

સંઘ્યાકાળનો સમય છે. બે દેવદૂતો એક શહેરના દરવાજે ભેગા થઈ ગયા. પરસ્પરનું અભિવાદન કર્યું અને વાતોએ વળગ્યા.

એક દેવદૂતે બીજા દેવદૂતને પૂછ્‌યું ઃ ‘આજકાલ તું શું કામ કરે છે ? તને કયું કામ સોંપવામાં આવ્યું છે ?’

બીજા દેવદૂતે પ્રથમ દેવદૂતને જવાબ આપતાં કહ્યું ઃ ‘વાત એમ છે કે મને એક પતનગ્રસ્ત માણસની દેખરેખ રાખવાનું કામ સોંપવામાં આવ્યું છે. એ દુષ્ટ માણસ નીચે ખીણમાં રહે છે. તે પાપી છે અને અત્યંત પતિત માણસ છે. તને ખબર છે ને કે એ માણસની દેખરેખ રાખવાનું કામ ભારે મહેનતનું કામ છે. હું પોતે એની દેખરેખ માટે ખાસ્સી મહેનત કરું છું.’

પ્રથમ દેવદૂતે કહ્યું, ‘અરે ! એ તો સહેલું ને સટ કામ છે. હું અનેક પાપીઓને ઓળખું છું અને અનેક વખત તેમનો સંરક્ષક બન્યો છું. પરંતુ હવે મને એક અતિ પવિત્ર સંતની રખેવાળીનું કામ સોંપવામાં આવ્યું છે. એ સંત પેલી તરફની કુંજમાં રહે છે. મારો વિશ્વાસ રાખ, હું સાચું કહું છું. એ સંતની રખેવાળીનું કામ અત્યંત કપરું છે.’
બીજા દેવદૂતે કહ્યું, ‘તારી આ વાત તદ્દન કાલ્પનિક છે. કોઈ સંતનું સંરક્ષણ કરવાનું કામ પાપીની રક્ષા કરતાં કેવી રીતે મુશ્કેલ હોઈ શકે ?’
પહેલો દેવદૂત ગુસ્સે થઈ ગયો. એણે કહ્યું, ‘બદતમીઝીની પણ હદ હોય છે. મેં તો માત્ર સાચી વાત કરી. મને લાગે છે તું જુઠ્ઠો છે.’
અને બન્ને દેવદૂતો અંદરોઅંદર વાદ-વિવાદ કરવા લાગ્યા, એમાંથી ઝઘડો વઘુ ઉગ્ર બન્યો અને બન્ને મુક્કાબાજી કરવા લાગ્યા અને પોતાની પાંખો અથડાવીને પણ લડવાનું શરૂ કર્યું. જ્યારે તેઓ બન્ને લડી રહ્યા હતા, એવામાં ત્યાં દેવદૂતોનો નેતા આવી ચઢ્‌યો. એણે બન્ને વચ્ચેની લડાઈ બંધ કરાવી દીધી અને પૂછયું, ‘મને એ તો કહો કે તમે બન્ને કઈ વાત પર એક-બીજા સાથે લડી રહ્યા છો ? તમને એટલું પણ ભાન નથી કે શહેરના દરવાજે આવી રીતે લડવાનું દેવદૂતો માટે શોભાસ્પદ નથી. મને કહો કે તમારો વિવાદ કયા મુદ્દાને અનુલક્ષીને છે ?’

ત્યારે બન્ને ફિરસ્તાઓ એક સાથે પોતપોતાનો પક્ષ રજૂ કરવા લાગ્યા. તેઓ બન્ને કહી રહ્યા હતા કે તેમનું પોતપોતાનું કામ અત્યંત મુશ્કેલ છે. તેથી તેમના કામને વઘુ માન્યતા મળવી જોઈએ.

પેલા નેતાએ ડોકું ઘૂણાવ્યું અને બન્નેને પાસે બોલાવીને કહ્યું, ‘મિત્રો, હજી હું એ નિર્ણય નથી કરી શકતો કે તમારા બન્ને પૈકી સન્માન અને પુરસ્કારનો કોનો દાવો વઘુ યોગ્ય છે. તેથી શાન્તિ અને વઘુ સારી રખેવાળી માટે તમને બન્નેને એકબીજાનું કામ સોપું છું. કારણ કે તમે બીજાના કામને સહેલું માનો છો અને પોતાના કામને અઘરું. હવે તમે મેં સોપેલું કામ સંભાળી લો અને ખુશ રહો.’

નેતાનો આદેશ માથે ચઢાવીને બન્ને દેવદૂતો પોતપોતાને માર્ગે ચાલ્યા ગયા. પરંતુ બન્ને પોતાના નેતા તરફ ભારે ગુસ્સાની નજર જોઈ રહ્યા હતા. ‘આ નેતા લોકો, દિવસે-દિવસે દેવદૂતોના જીવનને કપરાથી અતિ કપરું બનાવી રહ્યા છે.’
પરંતુ દેવદૂતોનો નેતા ત્યાં જ ઉભો-ઉભો વિચાર કરી રહ્યો હતો ઃ ખરેખર ! અમારે સાવધાન રહેવું પડશે. અમારા રક્ષક દેવદૂતો પર ચાંપતી નજર રાખવી પડશે !

ખલીલ જિબ્રાનની ‘બે રક્ષક ફિરસ્તા’ વાત અહીં પૂરી થાય છે. પણ પ્રશ્ન ઉભો કરતી જાય છે ઃ મુશ્કેલ કાર્ય કયું ઃ ‘પાપીને જાળવવાનું કે સંતની રક્ષા કરવાનું ?’

परवाझ कर आसमां पे तुं…!

परवाझ कर आसमां पे तुं…!

परवाझ कर आसमां पे तुं...!
परवाझ कर आसमां पे तुं...!

खुद को ना छोटा समज...,खुद को ना कमजोर कर...
तुज में हैं क्यां कुच नहीं...,हालात से तु ना डर...!
आंखो को साधले तुं...,हर लक्ष्य पा जायेगा...
मुश्किल भरी राहो में...,मंजिल को पा जायेगा...!

है है तुज में वो ताकात...,है है तुज में वो हिम्मत...
है है तुज में वो जज्बां...,कुच भी कर जायेगां...

है तुज में वो रोशनी...,मिट जायेगा ये अंन्धेरा...
ये रात एक रात की...,कल का है तुं संवेरा...!
परवाह छोड दे तुं...,ना फ़िक्र तुं कर कभी...
परवाझ कर फ़लक पें...,देंखेंगी तुजको जमीं...!

है है तुज में वो ताकात...,है है तुज में वो हिम्मत...
है है तुज में वो जज्बां...,कुच भी कर जायेगां...!

परवाझ कर..., आसमां पे तुं...!

અભિપ્રાય જ માત્ર ઓળખ?

અભિપ્રાય જ માત્ર ઓળખ?

Ad:લખવામાં મને હજુ એકડો ઘુંટ્તા પણ નથી આવડતું એટલે લખાણ માં 
ભુલચુક માફ઼ કરજો.સુધારવા માટે 
તમારી ટિપ્સ પણ આવકાર્ય છે.			

               અમુક(એટલે કે અહીં ઘણા બધા) વ્યક્તિ તેની આસપાસના માણસોને હંમેશા પોતાના 
કહેવાતા બીબામાં ઢાળવાનો પ્રયાસ કરતા હોય છે. 
વાંધો નહિ ભલે ને જેમ કરવું હોય એમ કરે,પણ એમને એટલી બધી ઊતાવળ ફ઼ાટી નિક્ળે છે કે
માત્ર એક વખત મળેલો કોઇ વ્યક્તિ તેનાં પહેરવેશ, બોલી, પરથી કોઇ એક તારણ પર આવી જાય છે કે 
બસ આ વ્યક્તિ આવો જ હોવો જોઇએ...ઢફ઼્ફ઼્ફ઼...દઇને એને એક ચોખટામાં ઢાળી દેવાનો.
અને પાછું એ તો ઠીક છે ,પણ એનું માર્કેટિંગ એટ્લું બધું કરશે કે એનો લંગોટીયો યાર હોય.
હવે
થોડીક સિચ્યુએશન વિચારીએ...
એ ભાઇ કે બહેને એની થોડી મદદ કરી હોય કે એનો પહેરવેશ કે પછી તેની સ્પિચ સારી હોય
તો તરત એક અભિપ્રાય ની ગાંઠ વાળી લે,

એ વ્યક્તિને કોઇ જોડે ગુસ્સો કરતો જોવે તો તે જ મીનીટે એ વ્યક્તિ વિશે તેનો અભિપ્રાય બદલાઇ
જાય કે આપણે તો એને બહુ સારો કે સારી ધારેલી(!) 
પણ એવી છે નહીં.
ક્યાંક કોઇ ગંભીર એક્સિડન્ટ થયેલું છે અને લોહીલુહાણ માણસને કોઇ ઊંચકવા કે દવાખાને 
લઈ જવા તૈયાર નથી એવામાં એ વ્યક્તિ 
એકલો આગળ આવી ને પેલાની મદદ કરે છે ત્યારે પાછો સડન્નલી અભિપ્રાય ચેન્જ.

તો શું આમાં એ માણસ બદલાયો કે એનો માત્ર અભિપ્રાય??? 
તેથી કહેવાય કે કોઇ ને તુરંત કોઇ એક બીબામાં ઢાળવા અમારા,તમારા અને પુરા સમાજના 
સ્વાસ્થ્ય માટે હાનિકારક છે.અસ્તુ.

૧વિ૪:

#જરુરી એ નથી કે તમે આસ્તિક છો કે નાસ્તિક.
એટલું જ જોવાનું કે તમે તમારામાં કેટ્લી શ્રધ્ધા ધરાવો  છો.

Postman

 

         ”તમારા જીવનમાં આવતો દરેક માણસ એક પોસ્ટ્મેન(ટ્પાલી) તરીકે આવતો હોય છે.”

***Painted World of Words***

 

જો પીંછી એ વિચારોની લીટી છે 
તો શબ્દો એ એની ખીંટી છે,
જો રંગો ની દુનિયા મિઠી છે,
તો શબ્દોની દુનિયા પણ મેં દીઠી છે,
પીંછી ની કહાની તો સહુને કીધી છે,
પણ હવે કલમને હાથમાં લીધી છે
આ કવિતા એવી રીતે કીધી છે,
જાણે પ્રેમ ની શાહી મેં પીધી છે.
“વિshaल”